Historia Craven Cottage

Fulham swoje domowe mecze rozgrywa na stadionie noszącym nazwę Craven Cottage. Obiekt powstał w 1896 roku i może pomieścić 25 700 widzów. Od samego początku służył ekipie The Whites, ponadto w przeszłości odbywały się na nim mecze żeńskiej sekcji drużyny, a także rugbystów. Ponadto Craven Cottage gościło jako gospodarzy m. in. reprezentacje Australii czy Irlandii.

Pierwsze wzmianki o Craven Cottage sięgają roku 1780. W owych czasach mieścił się tam domek myśliwski, w którym przygotowywano się oraz odpoczywano po polowaniach, m. in. grając w bule czy krokieta. Domek gościł tak znane postaci jak Edward Bulwer-Lytton, Arthur Conan Doyle, Florence Nightingale, a nawet królowa Wiktoria. W maju 1888 roku domek uległ zniszczeniu w wyniku pożaru i nigdy go nie odbudowano, a tereny zostały opuszczone. Gdy w 1894 przedstawiciele Fulham oglądali Craven Cottage po raz pierwszy, całość była tak zarośnięta, że potrzeba było aż 2 lata, by można było tam grać w piłkę.

Za datę oficjalnego debiutu CC jako miejsca rozgrywania spotkań Fulham uznaje się 10 października 1886, kiedy odbył się tam mecz Middlesex Senior Cup pomiędzy miejscową drużyną a Minervą. Niedługo później powstała pierwsza trybuna, mieszcząca około 1000 osób, nazwana potem "króliczą klatką". Jednakże o początku Craven Cottage jako stadionu możemy mówić dopiero od roku 1905. Wówczas, po protestach ze strony Rady Miasta, związanych z bezpieczeństwem na obiekcie, wybudowano kosztujący rekordowe 15 tysięcy funtów stadion, projektu Archibalda Leitcha, twórcy m. in. Ibrox Park. Nowy budynek oraz trybuna od strony Stevenage Road (dziś zwana Johnny Haynes Stand), zbudowane z charakterystycznej czerwonej cegły wytrwały do dziś, 5 lat temu mieliśmy jubileuszowe setną rocznicę powstania. Już przed wojną na Craven Cottage rozgrywano mecze międzypaństwowe, zarówno w piłke nożną, jak i rugby. Ciekawostką jest fakt, że na początku XX wieku jeden z właścicieli klubu, Henry Norris, oraz jego przyjaciel z Arsenalu, William Hill planowali połączyć obie londyńskie drużyny, jednak wraz z upadkiem pomysłu zniknęły też plany budowy większego stadionu po drugiej stronie Stevenage Road. W latach 30. planowano wyburzyć Craven Cottage i na jego miejscu wybudować nowy, 80-tysięczny obiekt, ale tym razem plany zostały pokrzyżowane przez wielki kryzys gospodarczy. Dnia 8 października 1938 roku Fulham podejmowało u siebie lokalnego rywala Milwall, a na trybunach odnotowano aż 49335 fanów. Ta liczba pozostaje oficjalnym rekordem do dziś, choć mówi się, że widzów mogło być więcej, gdyż w tamtych czasach ludzie przeskakiwali przez płot od strony Bishops Park nie płacąc za bilet.

W trakcie II wojny światowej stadion nie odniósł poważniejszych zniszczeń i już w 1948 roku rozegrano na nim kilka spotkań w ramach Igrzysk Olimpijskich. Gdy rok później Fulham awansowało do angielskiej elity, stadion zmodernizowano. Na pierwszy rzut poszło oświetlenie. Choć Fulham jako ostatnia drużyna w lidze zamontowała maszty z reflektorami, to były to jedne z najdroższych i najnowocześniejszych wówczas na świecie. Światła zamontowane były na wysokich, 50-metrowych masztach, podobnych do tych na WACA Ground w Perth. Ponadto zasadzono The Hammersmith i postawiono tablicę świetlną.

Mimo spadku drużyny rozbudowę kontynuowano. Trybuna Riverside została zastąpiona nową, nazwaną imieniem dyrektora ekipy, Erica Millera. Zainaugurowano ją w lutym 1972 roku meczem towarzyskim z Benficą Lizbona, w której grał wówczas słynny Eusebio. Trybunę znaną dziś jako Riverside cechował tez fakt, iż rozwieszone na niej były flagi wszystkich zespołów grających z Fulham w pierwszej lidze.

W drugi dzień świąt 1963 zgromadzeni na CC widzowie, którzy przybyli by obejrzeć mecz pomiędzy Fulham a Ipswich Town byli świadkami najszybszego hattricka w historii piłki. Zdobycie 3 bramek zajęło napastnikowi gospodarzy, Grahamowi Leggatowi, niecałe 3 minuty. Zawody zakończyły się wygraną The Cottagers 10:1, co do dziś pozostaje rekordem drużyny.

Pomiędzy rokiem 1980 a 1984 na Craven Cottage swe mecze rozgrywali rugbyści Fulham (obecnie Harlequins Rugby League Club). Z kolei między rokiem 2000 a 2003 stadion był obiektem rozgrywania domowych spotkań Fulham L.F.C., czyli nieistniejącej już żeńskiej sekcji piłkarskiej, która początkowo związana była z Fulham FC.

Po tragedii na Hillsborough prezes klubu, Jimmy Hil, planował zamienić wszystkie miejsca stojące na krzesełka, ale pod presją fanów wycofał się z tego pomysłu. Gdy Fulham powróciło do Premiership, na stadionie wciąż znajdowały się miejscówki stojące, co było ewenementem na skalę ligi. Z czasem w związku z przepisami trzeba było coś zrobić z tym fantem i po ligowym meczu z Leicester rozegranym 27 kwietnia 2002 roku The Whites przenieśli się na Loftus Road, będące stadionem lokalnego rywala, Queen's Park Rangers. Nie spotkało się to z aprobata kibiców i część z nich w ramach protestu nie chodziła na domowe mecze Fulham. Pracę ruszyły dopiero na początku 2004 roku, jednak już w sierpniu na nowym, 22-tysięcznym obiekcie odbył się towarzyski mecz z Watford.

I na tym praktycznie kończy się sięgająca ponad 200 lat historia Craven Cottage. W celu uzyskania dalszych informacji o stadionie zapraszam do podstrony "Craven Cottage" znajdującej się w dziale "Fulham FC".