Filipińczyk w Londynie

Bez wątpienia bramkarz to kluczowy zawodnik w każdej drużynie. Błędy napastników odchodzą z czasem w niepamięć. Jeśli pomyli się pomocnik, to nikt większych pretensji do niego mieć nie będzie. Błą obrońcy może zostać naprawiony przez kolegę. Golkiper nie ma tego komfortu. Musi być skoncentrowany przez pełne 90 minut, gdyż każda jego pomyłka może się zakończyć golem dla oponenta. Fulham od lat stoi bramkarzami. Każdy z nas jednym tchem wymieni takie nazwiska jak Van der Sar, Niemi czy Schwarzer. Do tego dochodzi David Stockdale, który pokazał się ze znakomitej strony, gdy musiał zastąpić Australijczyka. O ile Anglik już teraz może próbować nawiązać rywalizację z Markiem, o tyle melodią przyszłości wydaje się nasz trzeci golkiper, Neil Etheridge.
W młodości jak wielu jego rówieśników chciał być napastnikiem. Bramkarzem uczyniono go w akademii... Chelsea, gdzie uczył się piłkarskiego rzemiosła wraz ze swoimi rodakami, braćmi Younghusbandami.

Bramkarze wykonują masę ciężkiej roboty, której widzowie nie dostrzegają. Kierują obroną. No i oczywiście, poza bronieniem, musimy także umieć grać piłką. Broniąca czwórka często gra z bramkarzem, podaje mu futbolówkę i on też bierze udział w ofensywnych akcjach zespołu. Mam nadzieję, że ludzie to docenią, gdy będe grał.

Skauci Fulham wypatrzyli go w 2006 roku i klub podpisał z nim kontrakt. W 2008 roku zostal przesunięty do seniorskiej drużyny i niemal od razu wypożyczono go do Leatherhead celem nabycia doświadczenia. W klubie z niższej ligi został pierwszym bramkarzem i wówczas zgłosiła się do niego filipińska federacja piłkarska, oferując mu grę w barwach narodowej kadry kraju jego matki. Po konsultacji z kolegami z Chelsea postanowił przyjąć ją i jeszcze w tym samym roku zadebiutował w azjatyckiej reprezentacji.

To nie była łatwa decyzja, ale zadecydowałem tak, ponieważ chciałem grać w reprezentacji. Moja matka jest najstarsza spośród 13 rodzeństwa i rodzina z jej strony mieszka na Filipinach. Przychodzą oglądać moje mecze, gdy tam gram. Phil Younghusband mnie przekonał, powiedział, że spodoba mi się gra w kadrze Filipin.

W sierpniu 2009 roku jego kariera stanęła pod znakiem zapytania. Po udanym wypożyczeniu i kilku spotkaniach międzynarodowych Etheridge doznał poważnej kontuzji kolan. Spodziewano się, że pauza spowodowana urazem potrwa cały zeszły sezon, jednak rekonwalescencja przebiegła szybko i jeszcze przed końcem rozgrywek Neil powrócił na boisko, występując w 9 meczach rezerw i zyskując przedłużenie kontraktu do lata 2011 roku.
11 września 2010 roku. Tę datę Neil zapamięta na długo. Nie dlatego, że obchodziliśmy wówczas 9. rocznicę ataku terrorystycznego na World Trade Center, ale dlatego, że po raz pierwszy został włączony do meczowej kadry pierwszej drużyny Fulham. Miało to miejsce w domowym spotkaniu przeciwko Wolverhampton Wanderers i miało związek z urazem, który wyeliminował z gry Schwarzera. Choć jest to do tej pory jego jedyne spotkanie oglądane z ławki, to świadczy o kolejnym awansie młodego Filipińczyka. Do tej pory funkcję trzeciego golkipera Fulham pełnił doświadczony Szwajcar, Pascal Zuberbuehler.

Swoją grą chciałbym pomóc wizreunkowi piłki nożnej na Filipinach. U nas nie jest to zbyt popularny sport i reklama na pewno by mu się przydała. Trzeba zainteresować nie tylko fanów, ale równiez potencjalnych przyszłych piłkarzy.

Jaka przyszłość czeka naszego stranieriego? Z jednej strony Fulham nigdy nie słynęło ze stawiania na młodzież, poza nielicznymi przypadkami Zata Knighta czy Seana Davisa juniorzy rzadko kiedy przebijali sie do pierwszej drużyny. Z drugiej, tak jak zaznaczyłem na początku, Fulham słynnie z dobrej ręki do bramkarzy. Choć zatrudnialiśmy uznanych fachowców, to grając przy Craven Cottage utrzymywali dobrą formę przez cały sezon, niejednokrotnie ratując punkty drużynie. Którą drogą podąży Etheridge? Warto obserwować jego karierę, bogatą jak na dwudziestolatka. W końcu nieczęsto trafiają się nam tak egzotyczni zawodnicy.

Tylko zalogowani użytkownicy mogą pisać komentarze